|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
Adi: Ekrem Civanmert Olguner
Dogum Tarihi: 30.03.2002
Yer: Istanbul, Kadiköy Sifa Hastanesi
Anne:Sebnem
Baba:Ekrem
Dogum Bilgileri: Sezaryen, 2710 gr, 47 cm ; 36 . hafta
Dogumu gerçeklestiren: Tanju Demirören
Askim ogluma 30 martta kavustum ve o
tarihten beri onunla beraber mutlu
mesut yasamaktayiz.
Tabii olaylarin basi pek böyle olmadi.Bildiginiz gibi (tabii bilmeyenler de
mutlaka vardir ) 34.hafta sonunda doktorum , suyum azaldigi
için beni su ve dinlenme kürüne alip eve hapsetmisti :=)) Amaç 10-11 gün kadar
minnosumun gelisini geciktirip gelisimini tam olarak anne karninda
tamamlamasini saglamakti.Bu arada zavalli annem de haberi aldiktan 6 gün
sonra 29 mart aksami Istanbul'a ulasti.O aksam üzeri anakucaklarina ve birkaç
parça seye daha baktik ama Eko benden daha çok yoruldugu ve doktorum beni
cepten arayip Carrefour'da dolastigimi duyup azarladiktan :=)) sonra apar
topar ( birsey alamadan ) eve getirildim. O aksam rahatsiz bir uykudan
sonra sabah erkenden uyandim.Minnosun giysilerini topladim.Annem ütü
yaparken ben kahvaltimi edip gazete okurken bir anda garip bir isinin içimden
koptugunu hissetttim.Herhalde son zamanlara dogru akintim olmaya basladi
diyerek geçistirdim.Ama ayni sicaklik artan bir islaklikla devam
ediyordu.Yarim saat kadar sonra hala kesilmeyince , sanirim bu o su :=)
deyip banyoya girdim . Banyodan çikinca Ekrem’i uyandirip (Allah tan c.tesi
sabahiydi ) durumu söyledim.O da
ben giyinirken doktoru aradi ve doktor hemen hastaneye gelin dedi.Annem den
ütüledigi pijamalarimi birkaç çamasir alip biz disariya kadar çikiyoruz
diyerek hastaneye dogru yola çiktik. C.tesi kalabaliginda Kadiköy Sifa'ya 45
dakika içinde ulastik.Doktor muayenesinden sonra sularimin gelmeye
basladigi ve birkaç saat içerisinde doguma alinacagimi söylediler. Ben hiçbir
sey alamadim diye söylenirken beni 424 nolu odaya yatirdilar.Eko da arabayi
park edip ancak odaya gelmisti ki gerçeklerle o da yüzyüze geldi ve ikimiz
de birbirimize bakip ilk defa böyle birseyin gerçek oldugunu idrak
ettik.Birkaç saat içerisinde minik oglumuz annesinin karnindan çikacak ve
dünyaya ve bize merhaba diyecekti.
Beni NST ye bagladilar bu arada benden kimsenin haberi olmadigi için
yanimda telefon numarasi olan herkese mesaj yollamaya basladim.Daha ameliyata
girmeden herkesten telefonlar gelmeye ve bana sans dilemeye basladilar.O gün
sabah bilgisayar basinda oturuken Burcu'nun numarasini da telefonuma not
etmistim ( Burcu'ya da bir mesaj yolladim sagolsun o da mesaji alir almaz
beni aradi :=)) Bu arada evde olaylarin gelisiminden habersiz ütüye devam
eden annemi arayip panik yapmamasini ve 1 saat kadar sonra söyledigim
esyalari valizime yerlestirip;( valizimi c.tesi günü hazirlayacaktim tabii )
taksiye binip Kadiköy Sifa'ya gelmesini istedim. Kadincagiz panikten 1 saat
boyunca evin içerisinde dönüp gerekli olmayan ne kadar sey varsa valize
doldurup gelmis.Neyse ameliyathane bosalir bosalmaz beni asagiya aldilar ,
narkozcuyla konusup bu sefer beni bayiltmadan önce kollarimi ve ayaklarimi
kayisla baglamama sözü alip masaya yattim ( Bu oradaki 4. ameliyatim olacagi
için artik herkes tanidik ve sanki evimde gibi rahat oldugum için jazz
dinlemek istedigimi söyledim.Doktorlar o sirada çalan müzigi belirterek
Italyanca birseyler dinlemenin daha
rahatlatici olacagini
söyledi.Böylece “ Laciate mi cantare” esliginde 4 e kadar sayip onlara by by
diyerek gözlerimi kapadim. Ben saat 18:45 gibi ameliyathaneye alinmistim
annem ve Eko saat 19:00 da askim oglusumuzu bas bas bagirirken
ameliyathanenin penceresinden ilk kez görmüsler.
Bir anda yüzüme vurulan hafif tokatlar ile “Sebnem Hanim uyanin sapsari çok
güzel bir oglunuz oldu” sesleri ile kendime geldim .Kisa bir süre sonra
beni yukari çikarip dünyanin en minik en güzel kokan en yumuk gözlü
bebeklerinden birini kucagima verdiler.Ama ben hala olanlara inanamiyordum.
Ona sikica sarildim ve kokusunu taaa içime kadar çektim. O kadar minik ve o
kadar yumuktu ki inanamazsiniz.Tabii Eko’nun deyimiyle “KURBAGAYA YAVRUSU
PRENS GÖZÜKÜRMÜS” Iste böyle oldu bizim askim oglumla tanismamiz.Kafasini
gögsümün arasina bir sokusu vardi ki bir görseniz içiniz acir.Sanki beni
geldigim yere geri koyun dermis gibiydi.O günden itibaren de her meme
emisinden sonra en az 15 dk kafasini gögsüme yaslayip, minik elini de
koynuma koyup öyle uyumayi aliskanlik haline getirdi yaramaz.
Bu arada oglusumuzun adi dogduktan sonra 2 defa degisti ve sonunda dogumunun ikinci haftasinin
basinda karara baglandi “ EKREM CIVANMERT (mert delikanli demekmis)
OLGUNER” oldu.
Tüm arkadaslarima her zaman söyledigim gibi " Karsiliksiz vermenin keyfini Civanmert ile tattim"